CIA yetkilileri Amerikan televizyonlarına verdikleri demeçlerle işkenceyi kabul ettiler ve hatta işkence tekniklerini bile açıkladılar.
Emperyalist devletler için işkence ayrıksı bir uygulama değil işçi sınıfı ve emekçilere karşı olağan bir yönetim şeklidir. İşkence ne ilk defa Guantanamo ve Ebu Garib'te uygulandı, ne de sadece buralar ve Amerikan emperyalizmi ile sınırlı. Fransa ve İtalya Kuzey Afrika'da, İngiltere Latin Amerika ve Hindistan'da, Almanya 2. Dünya Savaşı öncesi ve sırasında bütün Avrupa'da, Türkiye'nin her karakol ve kışlasında yaşandı ve yaşanmaya devam ediyor.
İşte CIA'nın "sert sorgulama teknikleri" dediği işkence yöntemleri:
- Yakaya yapışma: Sorgu görevlisi, tutsağın yakasına yapışır, hızlı ve sert bir şekilde sarsar,
- Dikkat tokadı: Sorgulanan kişiyi korkutmak ve acı vermek için elin ayası ile sert tokatlar atılır.
- Karına darbe: Tutsağın karnına sertçe tokat atılır. Bu, yumruk kadar acıtır, ancak iç organlara zarar vermez.
- Ayakta tutma: Tutsaklar, elleri kelepçeli ve gözleri bağlı olarak ayakta 40 saat boyunca tutulur. Yorgunluk ve uykusuzluk tutsakların konuşmasını sağlar.
- Soğuk hücre: Tutsaklar, çıplak vaziyette soğuk hücrelere konulur. Arada bir üzerlerine soğuk su dökülür.
- Su kayağı: Burada tutsak, ayakları yukarda kalacak şekilde eğimli bir tahtaya bağlanır. Ardından yüzü kapatılır. Daha sonra ise tutsağın üzerinden su akıtılmaya başlanır. Bu durumda, tutsağa 'boğuluyormuş' hissi hakim olur. Tutsak reflekslerine hakim olamaz.
CIA anmasa da Ebu Garib'ten yansıyan dehşet karelerinden bin beterini biliyoruz. İşkence ne bunlarla sınırlı ne Guantanamo ve Ebu Garib'le, emperyalistler ve işbirlikçilerinin işçi sınıfı ve emekçi halklara karşı ve onların üzerinde var olmalarının olağan bir biçimi. Tıpkı her gün işe ve okula giderken her caddede, her köşe başında kameralarla denetim altında tutularak psikolojik ve düşünsel bütünlüğün parçalanmasına yönelik uygulamalarda olduğu gibi yaşamımızın içerisine yerleştirilmiş bir yöntemdir.