Avustralya'da işçi ve emekçiler, ülke tarihinin gelmiş geçmiş en büyük ve kapsamlı eylemini yaptılar. Sendikal hakların budanmasına yönelik geçirilmek istenen saldırı paketini protesto eden emekçiler genel greve çıktılar. 300 şehirde yapılan yürüyüş ve mitinglerde toplam 500 bin emekçi alanlarda buluştu. Sadece Melbourne’de 200 bin işçi ve emekçi sokaktaydı. 35 yıl önce ABD emperyalizminin Vietnam işgaline karşı yürüyen 150 bin kişiden sonra, bu rakam, Melbourne tarihinin bugüne kadar kaydedilen en yüksek rakamı. İşçi, memur, öğretmen, hemşire, itfaiye çalışanı ve diğerleriyle birlikte toplam yarım milyon emekçinin sokağa çıktığı gün Avustralya'da yaşam adeta durdu. Eylemlere polisler de katılarak destek verdi. Melbourne, Sydney gibi metropollerde ulaşım işçilerinin de iş bırakmasıyla tam bir trafik kaosu yaşandı.
“Reform” adı altında işçi haklarına saldırı
Geçtiğimiz hafta hükümetin parlamentoya gönderdiği paket, işçi ve sendikal haklara yönelik saldırılardan oluşuyor. Her zaman olduğu gibi “reform” adı altında geçirilmeye çalışılan saldırıların başında sendikaların gücünün kısıtlanması geliyor. Saldırı paketi, işverene işe alacağı işçilerle özel bir sözleşme yapma yetkisi veriyor. Sendikaların söz söyleme hakkı olmadığı bu sözleşmelerle, Toplu İş Sözleşmesi hakkı yok ediliyor. TİS ortadan kaldırılarak, sendikaların işlevsizleştirilmesi ve işçilerin de örgütsüzleştirilmesi hedefleniyor. Saldırı bununla da bitmiyor. “Reform paketi”, işten çıkarma yetkisini tamamen işverene vermeyi ve işçilerin itiraz haklarını ellerinden almayı öngörüyor. Ayrıca, iş arasında verilen molaların düzenlenmesi de tamamen işverene bırakılıyor. Mola sürelerini işveren belirleyebileceği gibi, istediği taktirde kaldırma yetkisine sahip olacak.
Bush'un “kadim dost”larından olan ve başından beri Irak işgalini hararetle destekleyen Başbakan John Howard yapılan eylemlerle dalga geçerek “gökyüzü yerinde duruyor, haftasonu piknikleri yasaklanmıyor, aileler çocuklarıyla birlikte hala Noel'i kutlayabilecekler” derken, işveren örgütleri çatı örgütlenmesi ACCI Başkanı Peter Hendy ise, “sonuçta halkın yüzde 95'i yürümedi. Bundan bir şey çıkmaz” dedi. Ancak, Başbakan ve ACCI Başkanı'nın, Avustralya tarihinin bu en büyük eylemi karşısında uçuklayan dudaklarından dökülen bu sözler “mezarlıktan geçerken ıslık çalmaktan” öte bir şey değil.
Mücadele... Mücadele... Mücadele...
Zira, işçi ve emekçilerin talebi saldırı paketinin geri çektirilmesini çoktan aşarak, hükümetin istifasına doğru yönelmiş durumda. Ülkede genel seçimlere kadar olan süre üzerinden “700 günlük mücadele” adlı eylem takvimi konuşuluyor. Avustralya Sendikalar Konfederasyonu (ACTU) Başkanı Sharan Burrow “saldırılara karşı bütün sendikalar daha önce görülmemiş bir mücadele yürütecekler” derken, muhalefetteki İşçi Partisi Başkanı Kim Beazley'de “hükümet bu reform paketinden geri adım atmazsa, gider” dedi. Avustralya İşçi Sendikası (AWU) Sekreteri Bill Sharton ise, “işçiler yüzlerce yıllık kazanılmış haklarının gasp edilmesine izin vermeyecekler” dedi ve ekledi: “Bana stratejimizin ne olduğunu soruyorlar. Basit! Mücadele, mücadele, mücadele! İşyerinde mücadele, mahallede mücadele, medyada mücadele. Howard hükümetinden kurtulmak için her yerde mücadele”.
Avustralyalı işçi ve emekçilerin saldırı paketine karşı eylem ve direnişleri sürecek. Başbakan ve ACCI Başkanı'nın umursamaz tavırlarıyla birlikte saldırı paketine karşı yapılacak her eylem, ülke tarihi için yeni bir rekor olmaya aday!