Patronlar yorulmaz, yemez, içmez robotlar istiyor! Genç bir işçi okurumuz anlatıyor:
Merhaba Alinteri Okurları
Yaklaşık 3 gün önce bir markette işe başladım. İşe girişte o kadar çok evrak istedilerki bunları halletmem birkaç günüme ve cebimdeki son kalan paraya maloldu.
Daha önce sanayide birkaç sektörde çalışmıştım. İşe başlamadan önce bu sektörde çalışma koşullarınının daha iyi olacağını düşünüyordum. İlk iş gününde hiçte öyle olmadığını gördüm. Kaldiki burada çalışma koşulları daha ağırdı. Çalışma saatleri 08:30 - 21:30. On üç saatlik eşekçe çalışmanın karşılığı ise 600 ytl.
İşe girmeden önce sadece raflara mal dizeceğimin söylenmesine rağmen; gelen malların depoya taşınması, temizlik, rafların dizilmesi, hatırlı müşterilerin aldığı malzemelerin market arabasıyla evlerine taşınması vs.vs. akla gelebilecek her türlü angarya işi yapmaya başladım.
Yemek saatlerinde dönüşümlü olarak yemek yiyoruz. Öyleki daha yemeğimizi bitirmeden şefler başımızda bitiyor. Yok mal geldi, müşteri yoğunlaştı, raflarda mal bitti. Verdikleri kötü yemeği bile yememize fırsat vermeyerek resmen boğazımıza tıkıyorlar.
Ankara'da birçok şubesi olan bu markette patronların biz işçilere verdiği değeri burada da yaşayarak bir daha öğrenmiş oldum. Ankara'da su kesintilerinin olduğu bu süreçte, markette kolilerce suyun olmasına rağmen bizim içmemiz kesinlikle yasak. İçmek isteyene ise parayla. Ama eski işçiler bunun bir yolunu bulmuşlar. Suyu patlatıp içtikten sonra geri iadeye yolluyorlar.
Bizleri kölece koşullarda çalıştıran, sırtımızda bir kambur gibi taşıdığımız bu asalaklar kendi hırsızlıklarının üstünü örtmek için iş çıkışında utanmadan bizim üstümüzü arıyorlar.
23 yaşımda olmama rağmen şu gerçeği çok iyi anladım: Ya bu asalakları sırtımızda bir ömür boyu taşıyacağız, ya da çalıştığımız yerlerde işçi arkadaşarımızla bir olup bu kamburdan kurtulacağız. Ben varım. Şimdi yapacağım tek şey çalıştığım market ve şubelerindeki işçi arkadaşlarla bir iletişim kurmak.