Salı, 20 Eylül 2016 (9 yıl 7 ay önce)
Yaklaşık 1 milyon öğrenci yeni eğitim-öğretim yılına öğretmensiz başladı. Şırnak-Nusaybin-Cizre gibi haritadan silinmeye çalışılan kentlerde öğrenciler, öğretmen bir yana okulun-barınacak bir evin olmadığı koşullarda, derme çatma çadırlarda sadece yaşamaya çalışıyorlar. Okul çağındaki yaklaşık 1 milyon çocuk, ailesinin bütçesine katkı sağlamak için çalışmak zorunda. Oldukça şişkin bir bütçe gerektiren okul harcamalarına gücü yetmeyen binlerce ailenin çocukları okula buruklukla başladı.
Bu koşullarda açılan okulların ilk gününde “bayram” yapıldı. Pencerelere-duvarlara devasa bayraklar-posterler asıldı. Öğrencilere, “darbe karşıtlığı” adı altında başka bir darbeciliği içselleştirmelerinin dayatıldığı programlar yapıldı. Okullar militarist bir gösterinin sahnesi haline getirildi, çocukların figüran olarak rol çaldıkları sahneler…
Fakat bu abluka, bu piyasalaşma, bu baskı ve zor koşulları içinden kafasını geleceğe, düşlerine uzatıp yürümek için yol açmaya çalışan filizler de bitirilemedi. İşçi sınıfının çocukları kendi sınıf davaları dışındaki dayatmalara, manipülasyonlara, baskı ve zorbalıklara karşı “biz bir sınıfın parçasıyız” demekteki ısrarlarını sürdürüyorlar.
Öğrenci Birliği Avcılar direnişini okul duvarlarına taşıdı
Gericiliğin, faşist zorbalığın kol gezdiği, kışla haline getirilmek istenen o okulların duvarlarına bıraktıkları imzalarla ya da anne ve babalarının sınıf kardeşleri olan işçilerin devam eden direnişlerine bir duvar yazısıyla gönderdikleri selamlarla “biz buradayız” demeyi sürdürüyorlar.
Daha önce Roboski’yi, Cizre’yi okul duvarlarına yazdıkları satırlarla selamlayan, Hrant Dink’i anan Pendik Anadolu Lisesi Öğrenci Birliği aktivistleri, bugün de Avcılar Belediyesi taşeron temizlik işçilerinin 140. güne giren direnişlerini selamladılar.
“Zafer direnen işçilerin olacak!”, “Avcılar işçisi yalnız değildir!” diyerek, bu havalarda başka dilden konuşanların da olduğunu bir kez daha hatırlattılar.