Pazartesi, 21 Aralık 2015 (10 yıl 4 ay önce)
Cizire’de abluka altında ve direnişte bulunan Alınteri dostunun paylaştığı duygu ve düşüncelere yer veriyoruz:
Biz Cizireliler olarak zaten direniyoruz. Sadece bizim direnmemizle sorun çözülmez. Türkiye’de hayat tamamen durmalı. Cizire yanarsa dünya yanar. Cizire sadece bir ilçe olabilir, ama damarları her yerde. İlk abluka ve saldırı başladığında insanlarımız ne olacak diyordu. Saldırı artıkça, faşist devlet tank ve toplarıyla saldırdıkça bizde de kin ve öfke kat be kat arttı.
Artık attığı tüm mermisi yanına düşüyor. Yenemedikçe azgınlaşıp daha saldırganlaşıyor ve yeni projeler üretiyor. Cizire halkını nasıl teslim alabilirim diye hesap yapıyor. Bütün planları elinde patlıyor ve geri kaçıyor.
Halkın morali çok yüksektir. Sorun şu ki, biz direniyoruz ama Batı ses vermiyor. Verdiği ses cılızdır. Bizler üzerimize düşen direnişi gösteriyoruz ve moralimiz çok yüksektir. Yanında oğlu, kızı ölüyor. Ya da başka bir tanıdığı düşüyor. Ama ‘Welat sağbıt’ diyor. Yani, ‘Halkımız toprağımız var olsun…’
Size tanık olduğum bir olayı anlatmak istiyorum. Adamın ablası kapının önünde vuruldu. Adam ne diyor biliyor musunuz? Gözyaşlarıyla dua edip ağlamıyordu. 'Tek çare mücadeleye devam’ diyordu. İşte budur!
Gayret ve direnmektir bizim yolumuz. Biz masa başlarında mücadele etmiyoruz. Biz sokakta mücadele veriyoruz. Hem halay çekiyoruz hem de direniyoruz.
Bahoz