Sendikasız, sigortasız işlerin düşük yevmiyeli kadın köleleri, gece mesaisinde yananlar, kamyon kasasında dereye gömülenler. Ve yaşıyorlar diyemesek bile henüz nefes alanları:
Gündem Online
Köylerin boşaltılması ile birlikte Mersin'e göç eden yüzlerce aile, işsizlikten dolayı 'alternatif' iş alanlarına yöneldi.
Göçzedelerin bir kısmı hamallık, seyyar satıcılık ve inşaat işçiliği gibi gündelik işler yaparak yaşamlarını idame etmeye çalışırken, Mersin'in Tarsus İlçesi'nde yaşayan 5 bin kadın da Tarsus Sebze Hali'nde ambalajlama işi yapıyor.
Bazı kadınlar hamile olduğu ya da çocuğunu emzirmesi gerektiği halde, günde 14 saat çalışarak, evine ekmek götürüyor.
Her türlü sosyal güvenceden yoksun çalışan kadınların emeğinin karşılığı ise günde sadece 15 YTL.
Mardin'deki köyünün 1993 yılında boşaltılmasıyla Tarsus'a yerleşen Nurten Ekmen, 15 yıldır ambalajlama işi yapıyor. 6 çocuğundan 4'ünü ambarda büyüttüğünü anlatan Ekmen şöyle konuşuyor:
Eşimin hiçbir mesleği yok, inşaat işlerinde çalışıyor. Bazen ayda 5 gün iş bulabiliyor. Ben de 15 yıldır ambarda çalışıyorum. 4 tane çocuğumu ambarlarda büyüttüm. Köyümüzü yakıp buralara sürgün ettiler.Tarsus Sebze Hali'nde 5 bin kadının çalıştığını söyleyen Ekmen, kadınların tümünün Kürt olduğunu ifade etti.
Bir yandan günlük 15 YTL'ye çalışıp çocuklarıma yemek götürürken, 3 aylık bebeğime bakamıyorum. Bebeğimi yeterince emzirememek ve onunla ilgilenememek bana gün boyu acı veriyor. Köyümüzü yakanlar, yeni doğan bebeklerimize kadar çektirdiler. Bir neslin geleceğini kararttılar. Biz onları nasıl affedebiliriz ki? Kendi eşleri gelsin bir gün bu ambarlarda çalışsın, nasıl bir yaşantı içerisinde olduğunu görürler.15 yıldır sebze halinde meyve-sebze komisyonculuğu yapan Hanefi Tabancı da, kadınların haklarının gasp edildiğini söyledi. Tarsus halinde çalışan 5 bin kadının resmiyette hiçbir kaydı bulunmadığı bilgisini aktaran Tabancı, şöyle konuştu:
Sadece karın tokluğuyla çalışıyorlar. Göçün getirdiği mecburiyetten işverenler yararlanıyor. Eğer bu göçzede kadınlar olmasaydı, ambalaj işlerinde çalışan buranın yerlisi kesinlikle sigortasız ve bu ücretle çalışmazdı. Ancak bu kadınların mecbur olduklarını fırsat bilen işverenler, ne sigorta yatırıyor, ne de hak ettikleri yevmiyeyi veriyor.