Tutsak aileleri ve yakınları düzenledikleri kahvaltıda bir araya gelerek hapishaneler sorununu tartıştı
Ankara'da oluşturulan ve bileşeni olduğumuz Tek Tip Karşıtı İnisiyatif’in kendi içinde oluşturduğu aile komisyonu İHD Ankara Şube’de kahvaltıda tutsak aileleriyle bir araya geldi.
İHD Ankara Şube de ailelerle yapılan kahvaltıda ‘Tek tip dayatması ve hapishanelerde uygulanan hak ihlallerine karşı neler yapılabilir, ailelerin üzerine düşen görevler nelerdir?’ başlıkları altında fikir alış-verişinde bulunuldu.
Tek tip dayatmasının sadece kıyafetle veya kıyafetlerin rengi ya da şekli ile de sınırlı olmadığının vurgulandığı kahvaltıda, hapishanelerde yapılan hak ihlallerinin gittikçe artarak ağırlaşmasının da tek tip dayatmasının koşullarını yaratma ve meşrulaştırma çabası olduğu ifade edildi. Aileler hapishanelerde kıyafetlerde renk tercihinin gittikçe tek tipleşmeye dönük uygulamalar olduğunu ifade ederek bazı hapishanelerde neredeyse gri dışında hiçbir renk kıyafetin alınmadığını, farklı renklerde kıyafet götürüldüğünde geri çevrildiğini ve tek tipin sanki doğallaştırıldığını söyledi.
Tek tip sadece renk ve biçimle sınırlı değil. Ayrıca tecrit koşullarının ağır bir şekilde idari cezalarla arttırılmaya çalışılması; tek sıra halinde sayım, tekmil dayatmaları, kitap-dergi-gazete yasakları, iletişim ve hücre cezaları, havalandırmalara tel örgülerin çekilmeye başlanması, sohbet zamanlarının tırpanlanması gibi birçok hak ihlalinin iradeyi teslim almaya yönelik baskı ve saldırılar olduğu belirtildi.
Hasta tutsakların hastaneye götürülmemesi, tedavilerinin yapılamaması tüm bunlar insani hakların yok edilerek direnci kırmaya yönelik baskılar olduğu ifade edilen kahvaltıda, aileler, ‘biz bunları ilk defa yaşamıyoruz. Geçmişte de yaşadığımız deneyimler var, bu sefer hazırlıklı olmaya çalışmalıyız. Bizler tutsak aileleri olarak mecliste partilerle, milletvekilleriyle, Adalet Bakanlığı’yla görüşmeler yapıp dikkatlerini bu konulara çekerek baskılara ve tek tip dayatmasına son vermelerini istemeliyiz. Ayrıca gazetelere, basına da gidip bu konulara daha çok yer vermelerini talep etmeli, tutsakların bunlara karşı direndiklerini ve mücadele ettiklerini söylemeliyiz. Bizlerde tutsak yakınları, aileleri ve yoldaşları olarak dışarıda boş durmamalıyız. Yapmamız gerekenden fazlasını yapıp hapishanedeki çocuklarımızı, eşlerimizi, yoldaşlarımızı yalnız bırakmamalıyız’ dediler.